مِنَ الَّذينَ هادُوا يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَواضِعِهِ وَ يَقُولُونَ سَمِعْنا وَ عَصَيْنا وَ اسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَ راعِنا لَيًّا بِأَلْسِنَتِهِمْ 

وَ طَعْناً فِي الدِّينِ وَ لَوْ أَنَّهُمْ قالُوا سَمِعْنا وَ أَطَعْنا وَ اسْمَعْ وَ انْظُرْنا لَكانَ خَيْراً لَهُمْ وَ أَقْوَمَ وَ لكِنْ لَعَنَهُمُ اللَّهُ بِكُفْرِهِمْ 

فَلا يُؤْمِنُونَ إِلاَّ قَليلاً النساء : 46

برخى از كسانى كه يهودى‏اند، حقايق [كتاب آسمانى‏] را [با تفسيرهاى نابجا و تحليل‏هاى غلط و ناصواب‏] از 

جايگاه‏هاى اصلى و معانى حقيقى‏اش تغيير مى‏دهند، و [به زبان ظاهر به پيامبر] مى‏گويند: [دعوتت را] شنيديم 

و [به باطن مى‏گويند:] نافرمانى كرديم و [از روى توهين به پيامبر بر ضد او فرياد مى‏زنند: سخنان ما را] 

بشنو كه [اى كاش‏] ناشنوا شوى. و با پيچ و خم دادن زبان و آوازشان و به نيّت عيب‏جويى از دين [به آهنگى، 

كلمه‏] راعنا [را كه در عربى به معناى «ما را رعايت كن» است، تلفظ مى‏كنند كه براى شنونده، راعيناً كه 

معنايى خارج از ادب دارد، تداعى مى‏شود]. و اگر آنان [به جاى اين همه اهانت از روى صدق و حقيقت‏] 

مى‏گفتند: شنيديم و اطاعت كرديم و [سخنان ما را] بشنو و ما را مهلت ده [تا معارف اسلام را درك كنيم‏] قطعاً 

براى آنان بهتر و درست‏تر بود، ولى خدا آنان را به سبب كفرشان لعنت كرده، پس جز عده اندكى ايمان نمى‏

آورند.