اگر آن ترک شيرازي به دست آرد دل ما را

به خال هندويش بخشم سمرقند و بخارا را

ساليان سال بعد صائب سرودند:

اگر آن ترک شيرازي به دست آرد دل ما را

به خال هندويش بخشم سر و دست و تن و پا را

اگر چيزي کسي بخشد زمال خويشتن بخشد

نه چون حافظ که مي بخشد سمرقند و بخارا را

ساليان سال بعد شهريار سرودند:

اگر آن ترک شيرازي به دست آرد دل ما را

به خال هندويش بخشم تمام روح و اجزا را

سر و دست و تن و پا را به خاک گور مي بخشند

نه بر آن ترک شيرازي که شور افکند دل ما را

و ساليان سال بعد يکي از شاعران کوچه و بازار زير لب گفت:

اگر آن ترک شيرازي به دست آرد دل ما را

به خال هندويش بخشم يه من کشک و دو من قارا

سر و دست و تن و پا را ز خاک گور مي دانيم

زمال غير مي دانيم سمرقند و بخارا را

و عزرائيل ز ما گيرد تمام روح و اجزا را

چه خوشتر ميتوان باشد ز آن کشک و دو من قارا؟

و من نيز چنين گويم:

اگر آن ترک شيرازي بدست آرد دل ما را

به خال هندويش بخشم دلِ اين بي سر و پا را

يه من کشک و دو من قارا به آل خاک ميبخشند

نه بر آن صاحب والا که يکجا ميخرد ما را

سر و دست و تن و پايم براي يار ميخواهم

اگر خواهد خودش گيرد تمام روح و اجزا را

نه تنها من ز دل گويم، حافظ هم همين گويد

که حافظ نيز ميبخشد سمرقند و بخارا را

http://godway.persianblog.com
نوشته شده توسط عليرضا عابديني