سوره انفال [8]
سوره انفال در مدينه نازل شده و داراى هفتاد و
پنج آيه مىباشد
«انفال» جمع
«نَفل»، به معناى زياده و عطيّه است. چنانكه به زيادتر از نمازهاى واجب، نافله
گفته مىشود و عطاى فرزند به حضرت ابراهيم «نافله» به حساب آمده است. «و وهبنا له
اسحاق و يعقوب نافلة» <انبیا 72> در
روايات و كتب فقهى، منابع طبيعى و ثروتهاى عمومى، غنائم جنگى، اموال بىصاحب مثل
زمينى كه صاحبش آن را رها كرده و اموال مردگان بىوارث، جنگلها، درّهها،
نيزارها، زمينهاى موات، معادن و... همه از انفال محسوب شدهاند.
در هفتاد و پنج آيه اى كه در سوره انفال وجود
دارد مباحث بسيار مهمى مطرح شده است :
نخست اشاره به بخش مهمى از مسائل مالى اسلام از
جمله انفال و غنائم كه پشتوانه مهمى براى بيت المال محسوب مى گردد، شده است .
سپس مباحث ديگرى مانند:
صفات و امتيازات مؤ منان واقعى ، و داستان جنگ بدر،
يعنى نخستين برخورد مسلحانه مسلمانان با دشمنان ، و حوادث عجيب و عبرت انگيزى كه
در اين جنگ واقع شد.
قسمت قابل ملاحظه اى از احكام جهاد و وظائف
مسلمانان در برابر حملات پيگير دشمن .
جريان پيامبر (صلى اللّه عليه و آله و سلّم ) و
داستان آن شب تاريخى هجرت (ليلة المبيت ).
وضع مشركان و خرافات آنها قبل از اسلام .
چگونگى ضعف و ناتوانى مسلمانان در آغاز كار و
سپس تقويت آنها در پرتو اسلام .
حكم خمس و چگونگى تقسيم آن .
لزوم آمادگى رزمى و سياسى و اجتماعى براى جهاد
در هر زمان و مكان .
برترى نيروهاى معنوى مسلمانان بر دشمن على رغم
كمبود ظاهرى نفرات آنها.
حكم اسيران جنگى و طرز رفتار با آنها.
هجرت كنندگان و آنها كه هجرت نكرده اند.
مبارزه و در گيرى با منافقان و راه شناخت آنها
و بالاخره يك سلسله مسائل اخلاقى و اجتماعى سازنده ديگر.
